ایرج میرزا - کاروانسرا

ایرج میرزا - کاروانسرا

ملا نصرالدین (Molla Nəsrəddin)

ساتیریک ادبیات (Satirik Ədəbiyyat)

ایرج میرزا - کاروانسرا

ایرج میرزا | irəc miraz

ایرج میرزا

کاروانسرا

در سردر کاروانسرایی		تصویر زنی به گچ کشیدند
ارباب عمایم این خبر را		از مخبر صادقی شنیدند
گفتند که وا شریعتا، خلق		روی زن بی نقاب دیدند
آسیمه سر از درون مسجد		تا سردر آن سرا دویدند
ایمان و امان به سرعت برق		می‌رفت که مومنین رسیدند
این آب آورد و آن یکی خاک		یک پیچه ز گل بر او بریدند
ناموس به باد رفته‌ای را		با یک دو سه مشت گل خریدند
چون شرع نبی از این خطر جست		رفتند و به خانه آرمیدند
غفلت شده بود و خلق وحشی		چون شیر درنده می‌جهیدند
بی پیچه زن گشاده رو را		پاچین عفاف می دریدند
لبهای قشنگ خوشگلش را		مانند نبات می مکیدند
بالجمله تمام مردم شهر		در بحر گناه می تپیدند
درهای بهشت بسته می‌شد		مردم همه می‌جهنمیدند
می گشت قیامت آشکارا		یکباره به صور می دمیدند
طیر از وکرات و وحش از جحر		انجم ز سپهرمی رمیدند
این است که پیش خالق و خلق		طلاب علوم رو سفیدند
با این علما هنوز مردم		از رونق ملک ناامیدند

+ : چهارشنبه ۱۴۰۱/۱۰/۲۱ساعات 0:5 يازان : عباس ائلچین |